କିଛିଦିନ ତଳେ ନେଟରୁ ପଢିଲି ଗପଟିଏ, "ମିମିର ସାହିତ୍ୟ ଶିକ୍ଷା" । ବାମା ଚରଣ ମିତ୍ରଙ୍କ ଲେଖା ।
ମନେ ପଡ଼ିଗଲା ପିଲାଦିନ । ସଂଧ୍ୟା ହେଲେ ଗୋଡହାତ ଧୋଇ ପାର୍ଥନା କରିବା । ସପ ପକାଇ ବସି ବହିବସ୍ତାନି ଖୋଲିବା । ପୁରୁଣା ଲଣ୍ଠନ କାଚ ସଫାକରି ଲଗେଇବା । ଅଜବ ଥିଲା ସେ ଦିନ ସବୁ । ମିଞ୍ଜି ମିଞ୍ଜି ଆଲୁଅରେ ହେଉଥିଲା ପାଠପଢା । ଆଠଟା ବାଜିଲେ କିନ୍ତୁ କେଉଁ ଆଡୁ ଘୋଟି ଆସୁଥିଲା ନିଦ । ଆଖି ପଡି ଯାଉଥିଲା ଲାଲ ଓ ପତା ହୋଇ ଯାଉଥିଲା ଭାରି ଭାରି ।
ଏବେ ଅଫିସରୁ ବାହାରିଲା ବେଳକୁ ହୋଇଯାଉଛି ରାତି ନଅ । ଟିଭି, ମୋବାଇଲ, କମ୍ପ୍ୟୁଟର ଭିତରେ ଆଜି ନିରୁଦ୍ଧିଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି ନିଦ ।
ମନେ ପଡ଼ିଗଲା ପିଲାଦିନ । ସଂଧ୍ୟା ହେଲେ ଗୋଡହାତ ଧୋଇ ପାର୍ଥନା କରିବା । ସପ ପକାଇ ବସି ବହିବସ୍ତାନି ଖୋଲିବା । ପୁରୁଣା ଲଣ୍ଠନ କାଚ ସଫାକରି ଲଗେଇବା । ଅଜବ ଥିଲା ସେ ଦିନ ସବୁ । ମିଞ୍ଜି ମିଞ୍ଜି ଆଲୁଅରେ ହେଉଥିଲା ପାଠପଢା । ଆଠଟା ବାଜିଲେ କିନ୍ତୁ କେଉଁ ଆଡୁ ଘୋଟି ଆସୁଥିଲା ନିଦ । ଆଖି ପଡି ଯାଉଥିଲା ଲାଲ ଓ ପତା ହୋଇ ଯାଉଥିଲା ଭାରି ଭାରି ।
ଏବେ ଅଫିସରୁ ବାହାରିଲା ବେଳକୁ ହୋଇଯାଉଛି ରାତି ନଅ । ଟିଭି, ମୋବାଇଲ, କମ୍ପ୍ୟୁଟର ଭିତରେ ଆଜି ନିରୁଦ୍ଧିଷ୍ଟ ହୋଇଯାଇଛି ନିଦ ।
No comments:
Post a Comment