ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସେ ଜୋକଡିଆ ବ୍ୟାରେଜ ହେଲେ ଆମ ପାଇଁ ତା ନାଁ ପାହିଆ ।
ଖରସୁଆ ନଦୀ ଉପରେ ନିର୍ମିତ ଏ ପୋଲ ହେଉଛି ବ୍ରିଟିଶ ଶାସନର ବିକାଶମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟର ଏକ ମୁଖସାକ୍ଷୀ । ନଦୀ ଏପଟେ ଜୋକଡିଆ ଓ ସେପଟେ ଶ୍ରୀବନ୍ତପୁର ଗାଁ । ମଝିରେ 13 ଟି ପଥର ସ୍ତମ୍ଭ ଉପରେ ଛିଡା ହୋଇଛି ଏ ପୋଲ । ନଦୀଜଳକୁ ତେରଟି ଲୁହା କବାଟ ଦ୍ୱାରା ଅଟକା ଯାଇ କୃଷିକାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗାଯାଉଥିଲା ସେତେବେଳେ ।
ଆମ ପିଲାବେଳେ ଏଇ ଲୁହା ପୋଲର ପାହିଆ ଉପରେ କେତେଥର ଯିବା ଆସିବା କରିଛୁ । ସେତେବେଳେ ଏ ପୋଲର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱ ଲୁହାରେ ଓ ମଝିରେ କାଠ ପଟା ପଡିଥିଲା । ଏବେ କିନ୍ତୁ ପଟା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଲୁହାର ଚାଦର ପଡିଛି । ପାହିଆରେ ପାରି ହେବା ଆମ ପାଇଁ କମ ଦୁଃସାହସିକ ନଥିଲା । ମଝିରେ ମଝିରେ କିଛି ପଟା ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିଲା। ଭଙ୍ଗା ଦୋହଲୁଥିବା ପଟା ଫାଙ୍କର ତଳେ ଦେଖା ଯାଉଥିଲା ଖରସୁଆର ନୀଳ ପାଣି ।
ପୋଲର ଠିକ ତଳ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ପଥର ପ୍ୟାକିଂ ହୋଇ ପାହାଚ ପାହାଚ ହୋଇଛି । ଏଇ ପାହାଚରେ ପାଣି ଯାଇ କିଛି ଦୂରରେ ସମୁଦ୍ର ଲହଡ଼ି ଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଥାଏ ଅନବରତ ।
ନୂଆ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପାହିଆ ପାରିହେବା ଥିଲା ଉଭୟ ରୋମାଞ୍ଚକର ତଥା ଭୀତି ସଞ୍ଚାରକାରୀ । ହେଲେ ଆଖପାଖର ଅନେକ ଗାଁ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏ ଥିଲା ଜୀବନର ଏକ ଅଂଶ । ସାଇକେଲ ପଛରେ କ୍ୱିଣ୍ଟାଲ ଓଜନର ପରିବା ଲଦି ଏ ପାହିଆ ପାରି ହୁଅନ୍ତି ଲୋକେ । ପରିବା ବୋଝେଇ ସାଇକେଲ ନେଇ ପାହିଆ ପାରି ହେଲା ବେଳେ ସେପଟରୁ ମଟର ସାଇକେଲ ଆସିଗଲେ ଅବସ୍ଥା ଖରାପ ହୋଇଯାଏ । ଏତେ କଷ୍ଟରେ ବି ପାହିଆ ଥିଲା ଅତି ଆପଣାର ।
ଏବେ ସେ କଷ୍ଟ ଆଉ ନାହିଁ । କିଛି ବର୍ଷ ତଳେ ତଳ ମୁଣ୍ଡରେ ତିଆରି ହୋଇଛି ଏକ ନୂଆ ପୋଲ । ଗାଡି ମଟର ଠାରୁ ନେଇ ବଡ଼ ଯାନ ବାହାନ ଏବେ ଯାତାୟାତ କରୁଛି ସେ ନୂଆ ପୋଲରେ । ପାହିଆ କିନ୍ତୁ ଏବେ ବି ସେମିତି ଅଛି । ବେଶୀ ଲୋକ ଆଉ ଯିବା ଆସିବା କରୁ ନାହାନ୍ତି ତା ଉପରେ । ତଥାପି କମିନି ପାହିଆର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ । ସେ ସେମିତି ଆଗଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଛି ଅନବରତ..
ଖରସୁଆ ନଦୀ ଉପରେ ନିର୍ମିତ ଏ ପୋଲ ହେଉଛି ବ୍ରିଟିଶ ଶାସନର ବିକାଶମୂଳକ କାର୍ଯ୍ୟର ଏକ ମୁଖସାକ୍ଷୀ । ନଦୀ ଏପଟେ ଜୋକଡିଆ ଓ ସେପଟେ ଶ୍ରୀବନ୍ତପୁର ଗାଁ । ମଝିରେ 13 ଟି ପଥର ସ୍ତମ୍ଭ ଉପରେ ଛିଡା ହୋଇଛି ଏ ପୋଲ । ନଦୀଜଳକୁ ତେରଟି ଲୁହା କବାଟ ଦ୍ୱାରା ଅଟକା ଯାଇ କୃଷିକାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗାଯାଉଥିଲା ସେତେବେଳେ ।
ଆମ ପିଲାବେଳେ ଏଇ ଲୁହା ପୋଲର ପାହିଆ ଉପରେ କେତେଥର ଯିବା ଆସିବା କରିଛୁ । ସେତେବେଳେ ଏ ପୋଲର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱ ଲୁହାରେ ଓ ମଝିରେ କାଠ ପଟା ପଡିଥିଲା । ଏବେ କିନ୍ତୁ ପଟା ପରିବର୍ତ୍ତେ ଲୁହାର ଚାଦର ପଡିଛି । ପାହିଆରେ ପାରି ହେବା ଆମ ପାଇଁ କମ ଦୁଃସାହସିକ ନଥିଲା । ମଝିରେ ମଝିରେ କିଛି ପଟା ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିଲା। ଭଙ୍ଗା ଦୋହଲୁଥିବା ପଟା ଫାଙ୍କର ତଳେ ଦେଖା ଯାଉଥିଲା ଖରସୁଆର ନୀଳ ପାଣି ।
ପୋଲର ଠିକ ତଳ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ପଥର ପ୍ୟାକିଂ ହୋଇ ପାହାଚ ପାହାଚ ହୋଇଛି । ଏଇ ପାହାଚରେ ପାଣି ଯାଇ କିଛି ଦୂରରେ ସମୁଦ୍ର ଲହଡ଼ି ଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଥାଏ ଅନବରତ ।
ନୂଆ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ପାହିଆ ପାରିହେବା ଥିଲା ଉଭୟ ରୋମାଞ୍ଚକର ତଥା ଭୀତି ସଞ୍ଚାରକାରୀ । ହେଲେ ଆଖପାଖର ଅନେକ ଗାଁ ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ ଏ ଥିଲା ଜୀବନର ଏକ ଅଂଶ । ସାଇକେଲ ପଛରେ କ୍ୱିଣ୍ଟାଲ ଓଜନର ପରିବା ଲଦି ଏ ପାହିଆ ପାରି ହୁଅନ୍ତି ଲୋକେ । ପରିବା ବୋଝେଇ ସାଇକେଲ ନେଇ ପାହିଆ ପାରି ହେଲା ବେଳେ ସେପଟରୁ ମଟର ସାଇକେଲ ଆସିଗଲେ ଅବସ୍ଥା ଖରାପ ହୋଇଯାଏ । ଏତେ କଷ୍ଟରେ ବି ପାହିଆ ଥିଲା ଅତି ଆପଣାର ।
ଏବେ ସେ କଷ୍ଟ ଆଉ ନାହିଁ । କିଛି ବର୍ଷ ତଳେ ତଳ ମୁଣ୍ଡରେ ତିଆରି ହୋଇଛି ଏକ ନୂଆ ପୋଲ । ଗାଡି ମଟର ଠାରୁ ନେଇ ବଡ଼ ଯାନ ବାହାନ ଏବେ ଯାତାୟାତ କରୁଛି ସେ ନୂଆ ପୋଲରେ । ପାହିଆ କିନ୍ତୁ ଏବେ ବି ସେମିତି ଅଛି । ବେଶୀ ଲୋକ ଆଉ ଯିବା ଆସିବା କରୁ ନାହାନ୍ତି ତା ଉପରେ । ତଥାପି କମିନି ପାହିଆର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ । ସେ ସେମିତି ଆଗଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଛି ଅନବରତ..
